İçimdeki müzik

Müzik sadece dinleti için amaçlanmış bir dizi nota değil bana kalırsa. İçinde hayattan sesler var.  Duymak için bizim seçim yaptığımız sesleri barındıran, kısa sürede olsa bizleri uzak diyarlara götürebilen, olmayınca sessizliği garipsememize yol açan ezgi bütünlüğü, müzik. Basit seslerin bile ahenkle birleşince uyumu meydana getirdiğini hatırlatıyor. Kuru gürültü derler ya hani, müzik o da olabilir bazen, can sıkabilir ya da moral bozabilir. Yani duygularımıza dokunabilir ya da es geçebilir. Aslında bu teması sağlayan müzik değil, içimizdeki ses. O ses yükseldiğinde doruğa, dıştan gelen seslerinde azalmasını ister gibi oluyor. Bütün sesleri içine hapsedip sadece kendi var olmak istiyor bencilce. Elden gelmeyen, önlenemez durumlar düğüm olabiliyor boğazlarda. İnişe geçtikçe etrafındaki seslerin duyulduğunu anlayan ses, içeride olması gerektiğini fark edip geri çekiliyor. İşte o zamanda dışarıda bir dünya olduğunu anlayarak dinlemeye koyuluyor. Daha iyi bir haykırış için ipuçları araştırıyor. Demin de dediğim gibi hepsi var oluşunun amacını bulup rahata ermek için yaptığı şeyler. Ermiş olmak zor olsa da ses telleriyle mücadele edilen bir yol oluyor bu. Sanki yadsındığı vakit, duyulacak kimsenin kalmayacak ve gökyüzü aydınlığa kavuşamayacak gibi hissedilir. Hislerin oluşma noktasıdır, içimizdeki müzik. Çalmak için en bir enstrümana ne de bir vokaliste ihtiyacı vardır onun. Yalnızca sıcak bir benliğin vücut bulması yeterlidir. Kendisini özgür bırakabildiği saf anlarda yükselişe geçer. Bencilliğini utanmazca göstermek isterken, başka biri sayesinde değişen ritmiyle yüzü kızarır. Masum bir hal alır, sesi çok çıkmaz ama derindendir. Bu hep olacak bir şey değil diyerek kendine yani içteki ses oluşuna aldırmayarak, tekrar edemez utanmazlığını çünkü sevgi tohumu bir kere aşılanmıştır benliğine. Aşacağı dorukları sisler halinde uzaklarda görmeye başlar. Islıkları öteki dağlarda duyulmaz olur. Sadece içeride duyulsa bile, yön verdiği duygular nice dağlara yıkım olmuştur, olacaktır kim bilir. İçteki ses böyledir, içten içe büyüdükçe, karşı konulamaz hale geldikçe insani duygularımızı şekillendirir ve müzik dinlerken kapıldığımız duyguların aslında içimizdeki o ritimle harmanlanıp bize düşündürdüklerini hissettiğimizi anlatır. Hayatımızda ki notaları özenle sıralayan varlıklar sayesindedir belki de ritimlerin kaynağı. Belki de onlara o ritimleri veren bizizdir. Ama kim verip alsa da, o müzik hep bizimledir. Sesini açmak da kısmak da bizim elimizde…

İçimdeki müzik” için bir yanıt

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s