Ara sima

Zorundalığın ılıman kuşağındayım.

İklimini bilmediğim topraklarda üşüyorum.

Ben de insanım!

Kimse için herkesi savunanım.

Uğurları iğnelerde batıranım.

Evet, azalıyor damlada ki yıllarım.

Yine de kızgınım;

Soğumayan bu hakimsizliğime,

Bitiremediğim ertelemelere.

Olmayışları sindirişimi geveleyerek,

En arkada ve daha öndeyim.

Sıramı salacağım günü unuttum.

Tek bir nefes için yaşıyorum.

 

 

 

Ne der?

Senin acıklı dramanı izlerken duygulanıyor mu?

Gök kuşağına uzanan ellerini tutuyor mu?

Henüz dile getiremediğin zindanlarını ziyaret ediyor mu?

İyiliği ona göre nitelendirdiğini biliyor mu?

Her taşın altında aradığın izi sürüyor mu?

Onun sayfalarını sakladığın hazineni görüyor mu?

Aldığı seni sana nasıl veriyor?

Maksatlar yansıtırken ışıltını kamaştırıyor mu?