Ben bir katilim

Bir canlıyı öldürmedim, niyetim de yok ama öldürdüğüm hislerim var. Koca bir yelpazeyle serinlemeye çalıştığım çöl sıcakları var. Bile bile üstüne gittiğim, sonu gelmeyen başı olmayan yollarım var. Bu yollarda kayboluşlarım kristalden yapılma, çatlakları ince ince belirgin. Sızıntılar kanımdan yapılma ve durmuyor. Yelpazeyle örtmeye çalıştığım çatlakları güneş pas geçmiyor. Ne yazık ki diyemeden eriyen suratlar, bir bir göle dönüşüyor. Bu kan gölünde tek kalan ben, kurban olmuyorum. Göle gelmeden önce bilirken vahşeti, çekinmiyorum olacaklardan. Evet, belki ben suçlu değilim ama suç yerinin tek tanığıyım. Gönülden kabul ediyorum suçu, belki aklanırım diyorum. Ne çare, ne kepazelik bu tuzsuz denize, dilimi yakmayan bu acılığa…

 

Ben bir katilim’ için 2 yanıt

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s