Boş mezar

Gömülü olan tabutların üstündeki çiçeklerle anlatmaya çalıştığımız hisler yeterli oluyor mu dersiniz ölen kişi için? Değinmek istediğim konu ölümler ya da ölenlerin ardından yakılan ağıt değil. Sonuna kadar başka deyişle mezara kadar diyen insanlardan söz etmek istiyorum. Suladıkları toprağın çekiş gücünü bilmeden ya da içinde ki bedenin orada olup olmadığını düşünmeden başlarlar girişime. Zaman geçtikçe çiçekler açar, dualar manevi değerini arttırır. Olmasa bile biri yatıyordur artık o mezarın içinde, kazı günü gelmelidir hesaplaşma için. O gün için çokça sabır ve anlayış gereklidir. Ama geldiğinde; açıldığında toprak semaya, güneş yakmaz içini aydınlatır yalnızca. Onca zaman emek verip, uğruna fedakarlıklarda bulunduğun, bel bağladığın mezarın aslında boş olduğunu görürsün. İlk başlarda kabul etmek istemez bunu yüreğin, sana oynanan ya da kendine oynadığın bu oyunu sürdürmek istersin. Ama çelişkilerle yaşamak daha da bunaltır ve gerçekler de yanı başında bekler seni. Devam edemezsin. Mezarlığı tekrar ziyaret eder, boş olan mezara göz ucuyla bakarsın. İşte bu bir itiraf anıdır senin için, gerçeklerle yüzleşirsin. Mezarından kaçıp giden bu ölüye ne çiçeklerin yetmiştir ne de varlığının ışığı. Bunun için kederlenmeye gerek yok, mezara kadar diyen biriysen şunu bil ki: Boş mezarlar da var mezarlıklarda, dolu olanlar da…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s