Camlar

Bugün açtığım pencerenin camlarını sildim.

Tozlanan perdeler yıkanınca farklı göründü.

Camdan baktım dışarıya,

Kovalamaca oynayan insanları gördüm.

Bende ebe olmak istedim.

Ancak peşimdekileri atlatacaktım önce,

Kapattım camı.

Kapıya koştum.

Değerimi de koydum cebime.

Terk-i diyar yapar gibi son kez arkama baktım.

Unutacaklarımı özümsedim.

Ellerim heyecandan yanıyordu.

Kayıveriyordu her şey.

Sonra yokuşları tırmandım.

Düzlüklerde tamam oldu dizlerim.

Gittim, giderek noktalaşan ben soru işaretleriyle doldum.

Sildiğim camlara tekrar baktım.

Ama görünmüyorlardı, tozları olmadan.

Omzuma çarpıp yüzüme bakmayan insanları geçtim.

Ayaklarım acıyana dek yürüdüm.

Beni takip eden kimse kalmamıştı.

Ebe olmak da gereksizdi benim için,

Ben tek başına ve çoklu bir hedef olacaktım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s