Kar topu

Yuvarlandı karlarla soğuklarımız.

Aralara giren güneş ışıkları söndü bizle.

O yok oluş, o içtenliğin ölüşü.

Bitirdi, bitti tüm neşemiz.

Tadımız tuzumuz kalmadı.

İte kaka yürüttüğümüz o tekne battı.

İçine dolan sulardan birbirimizi göremez olduk.

Ah, eski dostum, yeni arkadaşım.

Sadece tanıdıksın gözümde artık.

Büyüyen kırıklarımız her yanımızı kanattı.

Sen de farkındasın bunun.

Yapay kırmızı karları bırakalım.

En azından geçmişe saygımız olsun.

Şu an anlayalım ve parçalara ayrılan kar toplarımızla uçalım başka yönlere.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s