Legolar döküldü çantamdan

Nasıl oluyor da aniden hiç akla gelmeyen bir yere, beklenmeyen bir zamanda gidebiliyor insan? Anlam veremiyorum. İyisi mi, umutsuzluk oranı azalıyor, her geçen dakika karşılaşabilecek olayları düşünüp içinden çıkamıyorsun. Hep olmuyor tabii, bazen. Bir yandan da planladıkların için biriktirdiğin umutlar suya düşüyor ve sen orada boğulmak isterken, anlık hislerinin kölesi olduğunu fark ediyorsun. Hayat bu işte, belli olmuyor neyin ne olacağı deyip gelen fırsatları ya da fırsatsızlıkları hoş görmekten başka bir şey gelmiyor elden. Kabullenme şart yani.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s