Kum saati zor akarken

Yine soyutlandım yine uzaklardayım. Halbuki gitmedim hiçbir yere. Öylece duruyorum yerimde. Soluduğum hava, ıstıraplı bir kıskacın son halkası gibi. Deneyin tam ortasındayım. Tepkimeler ne hal alacak merak ediyorum. Gerçekçi tavrımı bozmadan bakıyorum renkli gözlüklerimle. Geçip gidenler kokularıyla baş döndürse de yerimi terk etmiyorum. Pes etmeden, yine mi demeden yaşam mücadelemi bırakmıyorum.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s