Dallarımızda tomurcuklar açsın

Ne masum yıllarmış onlar, anılarımın saklı kaldığı kayıtlara kayıtsız kalmışım meğer. Büyüdüğümü anladım baktıkça, yılların nasıl gaddarca geçtiğini, o güzel günleri bir daha bulamayacağımı kavradım. Deliren benle deli olan arkadaşlarımı sevgiyle selamlıyorum. Sizler sayesinde devam edebildim ben. Ne günler ne aylar geçirdik beraber, duygulanmamam mümkün mü? Özlemle andım her anımızı, iyi de değildi koşullarımız ama hep bir aradaydık. Çok özledim sizleri ve anılarımızı, dokunsanız ağlayabilirim o kadar. Daha çok değer verebilirdim belki sizlere. Zamanın gerisine sözüm geçmiyor ne yazık ki. Bu yazıyı okuyorsanız, sizler de eski günlerimizi hatırlayın. Arkadaşlıklarımızın gül gibi solmasına izin vermeyin. Terk etmeyin neşeli ve her anı umutlu geçen hatıratları, yine bir olalım, yine çocukça eğlenelim. Çılgınlıklarımız bizden sonra da konuşulsun!