Dallarımızda tomurcuklar açsın

Ne masum yıllarmış onlar, anılarımın saklı kaldığı kayıtlara kayıtsız kalmışım meğer. Büyüdüğümü anladım baktıkça, yılların nasıl gaddarca geçtiğini, o güzel günleri bir daha bulamayacağımı kavradım. Deliren benle deli olan arkadaşlarımı sevgiyle selamlıyorum. Sizler sayesinde devam edebildim ben. Ne günler ne aylar geçirdik beraber, duygulanmamam mümkün mü? Özlemle andım her anımızı, iyi de değildi koşullarımız ama hep bir aradaydık. Çok özledim sizleri ve anılarımızı, dokunsanız ağlayabilirim o kadar. Daha çok değer verebilirdim belki sizlere. Zamanın gerisine sözüm geçmiyor ne yazık ki. Bu yazıyı okuyorsanız, sizler de eski günlerimizi hatırlayın. Arkadaşlıklarımızın gül gibi solmasına izin vermeyin. Terk etmeyin neşeli ve her anı umutlu geçen hatıratları, yine bir olalım, yine çocukça eğlenelim. Çılgınlıklarımız bizden sonra da konuşulsun!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s