Feyiz

Dün çok ağladım bugünse yoluma bakıyorum. Acımasız dokunuşlara değmeden, bende ki bitmeyen hayallerle, noktalara müsaade etmeden, büyük harflerimi savurganca serpiyorum cümlelerin arasına. Rastgele, ay ışığının altında tesadüfen onu seyrederken  ki gibi düşen meteorlar ortadaki harflere ayıp ediyor. Yazasım yok ama konuşasım var diyorum baştaki büyük harflere. Çekilen paragraflara siperimi sunuyorum. Büyük cümleler için kısa cümlelerin anlamlığını herkes kavrayamadığı için ben de cümlelerimi büyütüyorum.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s