Peter Pan

Yaşça büyük olmak beraberinde saygıyı da getiriyor mu? Büyümek radikal kararlar vermek anlamına geliyorsa, yerimde saymam çocukluğumu öldürmek istemememden mi kaynaklanıyor?

Hayata bana vermediği şanslar için kızgınım. Ve reddetmenin karşı koymak anlamına geldiği bir konumda duvarları delmek üzereyim. Şimdiden sonrası için kimseye söz veremiyorum. Alacağım sözlerde önem teşkil etmiyor. Ben ıssız ve dumanlı bir yola çıkmak üzereyim. Yanımda götürecek bir şeyim yok, sadece ben ve kendim varız bu yolculukta. Ömür boyu sürecek, çok uzundu ve hala devam ediyor. Nerede noktalanacak bilmiyorum. Abarttığımı düşünüyor olabilirsiniz, bazen ben de bunu sorguluyorum ama benim pilim bitti, şarj etmek de istemiyorum.

Öyleyse söyleyin bana, çocuk kalıp büyümek mümkün mü? Peter Pan’in başaramadığını ben başarabilir miyim?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s