Beni mahcup ediyorsunuz

Depreşince hislerim, engelleri ortadan kaldırmak istiyorum. Kağıtlarım çoğalan hasretimle baş edemiyor. Hep aklımın bilmediğim bir köşesinde biri, ilacım sayılan kağıtlarımı yanımdan ayırmıyorum bu yüzden. Biriken fazlalıklarını kapının altına sıkıştırıyorum ve fark ediyorum ki dünyamın kapısı bozulacak yakında, yağlamak da çözüm olmayacak. Bir girip bir çıkıyorum. Bana kalsa hiç çıkmam ama yaşamak gerek, kurallara göre. Benim kurallarım henüz yasalaşmadı. Bu yüzden kapımı zorlamaya devam ediyorum. Gidip yağ alsam iyi olacak ama param kaldı mı ki? Oldukça pahalı bir yağ bu; daha nazik davransaydım kapıma böyle olmazdı. Yıllar geçerken dünyama giremezsem diye kapımı sahipleniyorum.