Zili ben çalmıştım

Bütün mesele bu değil mi? Kıvrandırıcı öyküler, yürek burkucu sahneler…

Kabına sığmayan ve bizi hapseden esanslar geçmişi yakamızdan düşürmüyor. Öyleyse sesleniyor ona tüm sitemiyle, harap olmuş gözleri tutukluğunu gizlerken:

“Ben bıktım o neden bıkmıyor? Neden mide bulandırıcı davranışlarına bir son vermiyor?”

Sorduğu sorular onu şaşırtsa da kendindeki gizliliği açığa çıkardığı için yuvasından çıkmaya karar verir:

“Onu gerçekten kucaklamak istediğim günler olsun isterdim. Diğerleri gibi ona seslenmek, eksik hissetmemek isterdim. O bende boşluğu dolmayan bir katılık bıraktı.”

Tüm uyanışlar henüz anlamıştır gözlerdeki yanılgı dökülüşlerini ancak söz ağızdan çıkmıştır bir kere:

“Tam şu anda sana söylediklerimi hatırlama çünkü benim hatırımda ki sen yokmuşsun.”

 

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s