Özledim

Özledim, yağmur tanelerinin cama üşüşüp gözlerimi buğulandırması gibi.

Sokakta yanıp sönen ışıkların kaygan yerleri süpürmesi gibi.

Demet çiçeklerin avluda mis kokarken polenlerini heybetle dökmesi gibi.

Özledim işte, çok ama çok.

Devasız ve yetim bir çocuğun sevgiye aç olması gibi.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s