Minik eller

Pamuk şeker tutan minik elleri bıraktım.

Şüphesiz zalimdim ben.

İnsafsızlığı seyreden camekânların ardında ki,

Hüviyet coşkusuyla sokaklarda ki,

Kaldırımın taşsız çorağında ki,

Eller, soğuk katılıkta uzak minikler.

İsyanımla taş üstünde taş bırakmadım.

Nafile hizmetler tekerrür edecek.

Mağara ayıları misafir olacak evime.

Durgun ve kurak  köprüde bıraktım onları.

Yağmur damlalarını serper dedim.

İlk tufanda tutacaktım ellerinden.

Masum yüreklerine korunak yapacaktım.

Yer gök taştı, nice taşkınlar yuttu sözümü.

Kartoplarının savaşında göçük altında kaldım.

Torpağın üstüne çıkamadı kirli ellerim.

Mabedim dışa dönük.

İstemsiz korunaklar treninde ki hayalet.

İyi dileklerini sundu, minik ellere…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s