Gençlik elden gidiyor

Bastığımız topraklar küf kokuyor

Hayalleri sıralanmış körpeler hınca hınç

Ellerinde telefon dedikleri bir alet

Gerisin geri kaçıyorlar medeniyetin lütfundan

Atalarını birilerinden dinliyor

Dinlemek nedir bilmeden eğleniyorlar

Gelecek pamuk ipliğine bağlı

Ecdadları mezarlarında ah çekiyor vurdum duymazlıklarından ötürü

Kendi kültürüne yabancılaşmış

Ailesiyle dahi iletişime geçemeyen bir nesil

Dertleri ne onu bile anlamak zor

Bir kısmıda gözü kapalı inancıyla

Boğazına ipi geçirmiş, asılacağı günü bekliyor

Herşey normalmiş gibi davranmak mı iyi

Kargaşalarda mutluluk bulup aptalca gülmek mi

Sefil hayatlara iç çekip başını çevirmek mi

Sofrasında tuzu biberi eksik olmasın aman kimsenin

Diğerleri bu adda kalsınlar

Hiçliği öğrensinler şükür mecmuasında

Bu ülkede çok önemli hadiseler vuku buluyor. Her gün yeni canlar hayat bulup, ölümlerin arkasından yaslar tutuluyor. Pes etmeyen ve çoğalan yurdum insanları birlikte aynı havayı soluyor.

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s