Zamanı değil

Kaldırımlar sokaklara kavuşamamıştı.

Gün ağarmıyordu henüz uyandığımda.

Saatler ardı sıra peşimde, sen içimde.

Bilinmezlikte cevaplar ıssızlaşmıştı.

Gece karası, rıhtımda beni beklediğinde.

Unutmadan sarıldım resmine.

Camları kestiğimde elimi, bırakmadım.

Uzaklaşan gemi ve kayık gülümsedi.

Senden kalanlarla ben eksilmedim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s