Zamanı değil

Kaldırımlar sokaklara kavuşamamıştı

Gün ağarmıyordu henüz uyandığımda

Saatler ardı sıra peşimde, sen içimde

Bilinmezlikte cevaplar ıssızlaşmıştı

Gece karası, rıhtımda beni beklediğinde

Unutmadan sarıldım resmine

Camları kestiğimde elimi, bırakmadım

Uzaklaşan gemi ve kayık gülümsedi

Senden kalanlarla ben eksilmedim

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s