Ateşli ay

Gündüz vakti ay görmeyi diledim gökte

Kara gün, umudumu da alıp gitti

Adını hatırlayamadığım bir şarkıyı mırıldandım

Yoruldum mecburiyetler arasında

Ona sarıldım, kokusu yağmura karıştı

Islanmayı umursamadan göğe bakmaya devam ettim

Zaman geçmişken geceyi geride bıraktım

Herhalde umutlarımdı beni yaşatan

Ona dair, güzel ışıltıların olduğu

Neylesem de hiçbir şey durmayacakken

Ay çıktı biraz ötede, tekliğiyle

Bütün gün baktım, yetmesi için bencilliğime

Hep daha iyisini dilerken iyinin kötüsü olmuştum

Ay olmadan ben başıboş bir tanıdıktım çünkü