Ateşli ay

Gündüz vakti ay görmeyi diledim gökte.

Kara gün, umudumu da alıp gitti.

Adını hatırlayamadığım bir şarkıyı mırıldandım.

Yoruldum mecburiyetler arasında.

Ona sarıldım, kokusu yağmura karıştı.

Islanmayı umursamadan göğe bakmaya devam ettim.

Zaman geçmişken geceyi geride bıraktım.

Herhalde umutlarımdı beni yaşatan

Ona dair, güzel ışıltıların olduğu.

Neylesem de hiçbir şey durmayacakken,

Ay çıktı biraz ötede, tekliğiyle.

Bütün gün baktım, yetmesi için bencilliğime.

Hep daha iyisini dilerken iyinin kötüsü olmuştum.

Ay olmadan ben başıboş bir tanıdıktım çünkü.