Ateşli ay

Gündüz vakti ay görmeyi diledim gökte.

Kara gün, umudumu da alıp gitti.

Adını hatırlayamadığım bir şarkıyı mırıldandım.

Yoruldum mecburiyetler arasında.

Ona sarıldım, kokusu yağmura karıştı.

Islanmayı umursamadan göğe bakmaya devam ettim.

Zaman geçmişken geceyi geride bıraktım.

Herhalde umutlarımdı beni yaşatan

Ona dair, güzel ışıltıların olduğu.

Neylesem de hiçbir şey durmayacakken,

Ay çıktı biraz ötede, tekliğiyle.

Bütün gün baktım, yetmesi için bencilliğime.

Hep daha iyisini dilerken iyinin kötüsü olmuştum.

Ay olmadan ben başıboş bir tanıdıktım çünkü.

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s