Kıyıda

Seni hep anladığımı sanırdım

Uzaklara dalıp giden bakışlarında bulurdum seni

Nedensiz bir huzur sarardı ruhumu

Yaraları iyileşmiş bir kuş gibi uçuverirdim

Ama düşününce, sen bende vardın

Baktığın yerde olmayışın anlatmıştı yokluğunu

Tuttuğum ellerine veda edecektim yakında

Nezaketin ve gurursuzluğum ayrı koyuyordu bizi

Baktığın, o uzaklarda olamıyordum sonraları

Güzleri beklerken buluyordum kendimi

Güneşe bakan bir sen ve gölgelerde saklanan bir ben

Ufukta bekleyen martılara selamım

Işıl ışıl gözlerine döndüm yüzümü, bağışla

 

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s