Ay ışığı

İnsanları ayıkladım bir gün üşenmeden,

Elimdekilerle yetinmeyi istedim.

Bencilliğimi kenara koyup,

Onlara verdim neyim varsa.

Çünkü ben yoktum kendimleyken,

Gideli çok olmuştu.

Son do sesinde bırakmıştım müziği.

Sessizliğe bağdaş kurmayı dilerken.

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s