Yangın külleri

Ayrıldıklarım oldu istemeye de olsa

Bir ağrı girdi şakaklarıma

Gözlerin ufuk çizgisi gibi belirdi

Seni andıran bir ses çınladı kulağımda

Tahmin etmediğim yerlere çarptım

Yapılar bana düşmandı

Üstüme çöken tavan arası odamın tozları

En hüzünlü şarkıymış gibi hatırlattı seni bana

Nerelere gittin hangi otobüs tekerlerine dayandım

Devrilen yarım, burç adaya akan sellerde

Denize bakarken bana seslenen denizkızları mı arkadaşların artık

Onlarla gitsem beraberimdeki karanlıktaki gelir mi benimle

Çaresizce sokaklarda bulduğum parayı def etmenin peşindeyim

Yorgun kızgın ruhum bedenime zülüm ederken

Ellerimi koyacak yer bulamıyorum,

Nereye varsam kabus yüklü acıların baş tacı

Kıvançla kafamda gösteriş yaparken, çıldırıyorum.

Geçmeyen saatlerle baş başa bir ömürde

Seni bir tutup sonra da tuttuğum yerinden bırakıyorum

Her defasında bir mezarlık inşa ediliyor sulak topraklarımda

Sonrası meçhul, eskiyen kalabalıklar ortasında

Her şey sonrasında hiçbir şey iken

Benim için dilek tutarsa yarın öbür gün

Sabah gelmeyi unutmuşken, beni hatırlarsa

Vicdanı ona rahat vermezken

Çarşaflara sardığım el bebek kollarını üşümekten alıkoyamam

Tren sesi duyulur en tiz haliyle

Atlayıp gitmek isterim çok uzaklara

Peşimi bırakmayan hayallere yenisini eklemek

Sigaramdan bir fırt almadan söndürmek

Yanan bedenimi sularla soğutmak isterim

Boş mudur her şey boşlukta

Güzellik göstermezken kendini

Zevksiz yaşantımda gün gelir

Kırıklarımı gömmek için deniz analarına kulak veririm

Asma köprüdeki anamın koşuşu gelir aklıma

Sallansa da ona kavuşmak için çarpan yüreğimi sustururum

Ertelediğim hayatımda gücüm hırsıma yenik düşmüşken

Gözlerim dolmuş, ellerim kirlenmiştir

Kirli maskeme bakarsam aynada

Günlerim harabeye dönmüş, o göçük altında kalmıştır

Sevmek istersem yeniden

Bana sevgiyi tattıran insanı ararım

Yokluğu en zayıf anımda depreşir

Bağlılığım gözlerimi yaşartır

Saçlarım önüme düşerken rüzgarın oyunlarında

Onun hayallerine dalarım

Birileri gölgeler gibi rol üstlenirken hayatımda

Onun renklerini unutamam

Hayalleri, o gittikten sonra evine gönderirim

Sıradan biri olur çıkarım bu perdede

Geceler ürkütücü ve yapayalnızdır

Ona dair ne kalmışsa yakar yıkarım

Anladığım vakit daha da başkalaşırım

Eskiye hasretim hiç bitmez

Kuru bir elvedaya zorlanmışken

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s