Gönlüm

Martıların terk ettiği bir denizde, kayığıyla dalgalara göğüs germiş. Beni bekliyor. Az sonra durduracağım hüznüne veda ediyor. Nasır tutmuş avuçlarımda kederli günlerinin izleri, çılgınca bana kafa tutuyor. -Mış- gibi kararan hava, soğuğunu yüzümüze dokundururken, anlayışsız benekli denizciye bakıyoruz. Fenerin adresini çıkarını hiçe sayarak emanet ediyor, ellerime. Ben ve kendim kalıyoruz sadece martıları hayal eden…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s