Üzdüm

Kızgınım ama neye? Derinlerde açılmıyor gözler, seve seve. Dermanım bana kırgınken, küsmüşsem ne çıkar kendime. Neden kızdığımı anlayamazken yıkıp dökmüşsem, ne var ne yoksa? Ayrılmadan püskürtmüşsem yanan ateşimi. Önleyemezken önceleri yükselen sesimi, sonradan suskunluğu seçmişsem, ayrılmışsam bu diyardan. Birşeyler yapmalı ama ne? Sonunu düşünmeden, bir hevesle kolları sıvazlamalı. Ama nasıl? İşe yarar mı ki? Ne kaybedilir? Bilinmez. Belki de kazanılır. Gönül mızrağına düştü yollar yine. Yaralar derin, dönülecek yer yok. Bir risk, sahiplenme kozu; beklentisiz bir heves uğruna.


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.