Son olmasın

Delicesine atan kalbi yorulmazken,

Ana tutuk kalmış, boş sokaklarda;

Emeklerken koşmaya yeltenen,

Konacağı dalı bilemeyen, yuvasız serçe kuşlarıyla ötüşler de.

Lodosunu savuran gökler durulmamış henüz.

Sönmeyen ateşinin narasıyla sebelendiriyor, geçenleri.

Yılların eskittiği rüyalarına yeniden dalarken,

Hep ötesini düşünen fikirlerinde birini ışıldatıyor sadece.

Varlığı en önde, kurtarıcı deniz feneri gibi.

Tutamıyor kendini, çırpınmanın faydası yok.

Sevilmekle sevmek arasında sonunda ona varıyor.

Hayalleri süsten uzak, gerçekliğin sadeliğinde gizli.

Tutkunluğu basitçe izah edilemez.

Onun sesi şehirlerden değil, tepelerden yankılanıyor.

Duydukları, gördüklerini anlaşılmaz kılıyor.

Geceyi bekleyen gündüze dost olmuş, kucağı yıldızlarla dolu;

Sonrası onu anımsatan ay, onu fısıldayan şarkılar…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s