Bahar günleri

Bir sevdin mi anlıyorsun,

Yalnız kalmaya korkar oluyor insan.

Her sessizlikte onu hatırlarken,

Başkalarına bakamıyorsun.

Bir kez sevdin mi başka birine dönüşüyorsun.

Eski tadın tuzun kalmıyor.

Sevdiğin olmadan yapamıyorsun.

Bencilliğine yenik düşüyorsun istemeden,

Kalabalıklar iyi geliyor kimi zaman,

Sesini duyan olmadığından mıdır nedir?

Huzur da değil; zamanı ilerleten bir akış dalgasına kapılıyorsun.

Onun olmadığı her an boşluk gibiyken,

Yüksekler sana korkutucu geliyor.

Keşke demiyorsun.

Çünkü sevgini reddetmek sana ağır geliyor.

Bir kez oluyor tüm bunlar, sevince oluyor.

Ötesini istediğinde kendini unutuyorsun.

Loş ışıkların körlüğünde bulanıklaşıyor okudukların,

Güneşe yaklaşmaya çekiniyorsun.

Öyle bir raddeye geliyorsun ki,

Çıkışlar kapalı, sonlar silinmiş gibi.

Nefes almak istiyorsun, onu arıyor gözlerin tekrar.

Ancak zorla istemiyorsun şefkatini.

Buna dayanamayacağı için yüreğini avuturken,

Onun olmadığı zamanları hayal ediyorsun.

Renksiz masallara dönüş tek çaren oluyor.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s