Aldanırım

Gidiyor musunuz dostlar?

Kanatlarınızı açmış nereye böyle?

Ne bir sebep ne bir rıza.

Alnınızda boş heykeller,

Sırtınızda pek tomarlarla.

Hafiften dışınızda,

Ayrı bir yeri benimsiyorum böyle olunca.

Kanatlarım kopmuş neye yarar?

Sizler almış başınızı gidiyorken.

Benim kırgınlıklarım ancak maziye kanar. 

Filiz

Dumanlı gecenin sıkışmış insanları,

Akışsız ayrılık notalarında kaybolmayı umuyorlar.

Onları dinleyen çağırtkan masaların kir izleri,

Birşeyi anlatmaya çalışmakla meşgul.

Tılsımlarıyla durgunlukları her yanda.

Medet

Hayallerimi takip etmek için çok fakirdim,

Sevmek içinse fazla istekli.

Sabırla, tükenmeden, tüketmeden yaşamayı seçtim.

Hiçbirine sahip olmadan, kenardan baktım gökyüzüne.

Bulutların bana anlatmak istedikleri vardı;

Yalnızlığımdan sıyrılıp dinledim onları.

Hayallerimi özgür bıraktım.

Fedakarlıklarımıysa meçhul.

Sevmelerimi de susturdum, ay ışığından ısınmaya son vererek.