Ben küçükken

İlkokulda, masam daha bacaklarıma değmiyorken,

Tebeşirin çıkardığı o tiz ses ve küçük odada toplanmış çocukların ılık nefesi,

Hayranlıkla bakıyorduk bize şiir okuyan öğretmenimize.

İlk kez şarkılardan başka sözlerde ezgiler olmadan uzaklara dalmıştım.

Herkes hayaller kuruyordu,

Ortak kahramanımız güneş gibi selamlıyordu minik ellerimizi.

Etkisiyle mest eden ve yıllar öncesinde iz bırakan;

Güzel sesi, saçları hala hatırımda.

Ah Mona Roza! Neymişsin sen!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.