Ne oldu sana

Yorucu ve huzursuz geçen çocukluğumun ardından gençliğim usta denebilecek efendiler tarafından resmedildi. Boyalar azalırken, gözyaşları uğuldattı gölgelerime yüklenen sıfatları. Duruşum ile asaletim bir bütündü alabildiğince cesur semtinde. Sonra biri çıkageldi ve uzun uzun seyredaldı tabloma. Utandım, tatmadığım duygular kapımda zil çalıyordu. Sesi duyan göz gezdirdi renkli siluetime geçen zamanla. Benim renklerim siliniyordu, bana neler oluyordu. Kimseden tek açıklama işitmek değilken gayretim, birbirine sürten duvarların zerrecikleri değiyor etime. Her sebebin büyüsüyle muradına erdiği o zaman döngüsü, neredesin şimdi?