Bazen durur zaman

Özledim çok geçmeden.

Kaybolmuş gibiyim bazen.

Sokak araları kararmış, buz gibi yeller eserken.

Duvarların soğukluğunda üşümüş portrelere benzeyen,

Peşindeki hayaletlerin neşesine içlenen,

Kendini kaybetmekten korkarak uyuşan bir sefilden.

Umutla bakmak geleceğe ya da yakın bir zamanın izine.

Boşuna olmasın dileklerin bahtı kenetlenen,

Kudretli ve şefkatli göğe yükselirken.

Bugünü yaşadık

Seni sevdikçe seviyorum,

Doyumsuzluk denemez buna,

Bir parça alışkanlıkla gitgide sana tutunuyorum.

Sıklığı arttıkça seni görmenin,

Gülüşlerini hatırlamak kolaylaşınca,

Seni bırakamamaktan korkuyorum.

Bedenimin ve ruhumun bir yanı hep seni istiyor.

Beni sana yaklaştıran zamana,

Kokunu daha hızlı yayan soğuk havaya,

Biricik alışkanlığım için teşekkür ediyorum.