Bazen durur zaman

Özledim çok geçmeden.

Kaybolmuş gibiyim bazen.

Sokak araları kararmış, buz gibi yeller eserken.

Duvarların soğukluğunda üşümüş portrelere benzeyen,

Peşindeki hayaletlerin neşesine içlenen,

Kendini kaybetmekten korkarak uyuşan bir sefilden.

Umutla bakmak geleceğe ya da yakın bir zamanın izine.

Boşuna olmasın dileklerin bahtı kenetlenen,

Kudretli ve şefkatli göğe yükselirken.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.