Mavilik

Tek bir dilek dilemişken hevesle, tutuklu kaldım.

Aşkım en maviydi, gökyüzü kıskanırdı onu benden.

Yağmur üzerimize yağarken, dışarı çıktım.

Geri durduğum ağlamalar oradaydı, yanlış anlamıştı tümden.

Beni yok sayıyordu, hayallerimi terk ederken.

Aşkım en uzaklardaydı, ben nerede olduğumu bilmezken.

Ona herşeyimi vermek istedim ama yetmeyecekti.

Bedenimde değil kalbimde bir boşluk vardı, her geçen günden.

Geçtiğim yollar onu işaret ediyordu, kaybolmak üzereyken.

Aşktı, benim değildi. Kabul etmek zor olsa da hiç benim olmamıştı.

Mavilik” için 2 yorum

  1. Kendini bu kadar üzme artık.Ne kadar değerli olduğunu hisset.Bu hayatta bazı şeyler tam olarak bizim irademizle gerçekleşmiyor.Yaradanın takdiri herzaman en iyisidir , kendini suçlama ona güven, ona yönel…

    Beğen

    1. Yorum için teşekkür ederim ancak bir şairin yazıları onun yürüdüğü yollar gibidir. Kontrol dışı ve sezgilerle ilerler bu yol. Üzülmemek için gidersiniz ve belki de suçlamalarınız hafifler diye inanırken bulursunuz kendinizi.

      Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.