Diyelim ki oldu

Çok iyi tanıdığımı sanmıştım kendimi.

Ötekileşmem çok uzun sürmeden,

Anlamıştım düzenbazlığımı.

Suskunluğum yaklaşıyor,

Işığı yanlış yerde arıyorum.

Hafızamın silinmesi mümkün değil.

Herşey yolunda değil, öyleymiş gibi yapmak bunaltıyor.

Bana ne olduğunu anlayamadıkça korkuyorum.

Anlarsam da kaldıramazsam, ikna edemezsem kendimi diye susuyorum.

İnadına gülümseyemiyorum.

Huzursuzluğum satırlarda saklı ve ben,

Geç kalınmış itiraflara kapalıyım.

Kim olduğumu hatırlayamazsam,

O zaman sevecek misiniz beni yine?

Kaçmanın faydası yok son dörtlükteyim.

Bencil olmakla ilgisi yok bunun,

Sessizce gitmek gürültüyü azaltmıyor.

Onu yap bunu yap demek kızdırıyor.

Düzelir diye beklemek de hasta ediyor.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.