Yalancı

Yalancısın, hem de büyük bir yalancı. Sana inandığımı sanma. Aldan diye yapıyorum. Ama vazgeçtim öyle değil, en büyük yalan benim. Hiç yaşanmamış gibiyim. Gerçek suçlular başka yerlerdeyken, ben suçu üstleniyor gibiyim. Konuşmana izin vermeden üzüntüye boğuluyorum. Taze sevinçlerim kursağımda kalıyor. Bunları yabancı bir yerden yazıyorum. Bende kalacak. Konuşmak fayda etmiyor. Nefesin öyle hayat veriyor ki yaşadığıma şükrediyorum. Dokunuşların herşeyi unutturuyor. Duymak istiyorum. Herşeyini bana vermeni… Durmam gerek… Çok zor inan, sende kaybolup sonra da seni kaybetmek. İnan kendimi kaybetmek gibi. Korkmak istemiyorum. Bana kaybolmayacağına dair söz ver. Yalan olsa da yap. Gerçek bir yalancı ol, benim gibi.

Aklımdasın

Çok karışığım. Yeni yeni anlayabiliyorum sanki bazı gerçekleri ama yine de puslu her şey. Biraz düşündükten sonra hepsi benim bir uydurmam olabilir mi diyorum kendime? Sebepsizce sevilmek, sorgusuzca kabullenilmek istiyorum. Zorluklar beni yordu, kafam karıştı hiç olmadığı kadar. Ve ben neyin doğru ya da neyin yanlış olduğunu söyleyemiyorum. Sakinliğimi, benliğimi kaybettim seçimlerimle. Birçok kızgınlığım oldu, hepsini unuttum. Ama saplanmış kalmışım bir yerlere sanki. Yavaşça uyanıyor gibiyim masalsı yaşantımdan. Acıyla dolu sayfaları bana bakıyor. Benim gibi korkak bir insan yalnız kalmayı göze alıyor. Duygu yoğunluğum artıp beni ele geçirince kendimi tanıyamadığımda korkmasın kimse. Ama bu çırpınışlarımı başkalarına anlatmayı bırakalı çok oldu. Aya bakamıyorum gözlerim acıyor. Düşünemiyorum, beynim uyuşuyor, herşey üst üste geliyor ve sonunda…

Yabancı

Merhaba, benim adım yabancı. Uzakları anlatmayı istiyorum size. Bilmediğim ve göremediğimiz yerleri. Vakti zamanında sakladığım tohumlar vardı gül kokan bahçemizde, hepsini topladım. Bir heves uğrunaydı belki de sır saklarcasına büyüklerden. Şimdi büyüdüler kokuları asfalta sinen yanmış tekerlek konularına karıştı. Yola çıktığımda anladım bu farkı, titiz ve dikkatli olmayı gerektiriyordu. Büyüdüğüme kanaat getirdim öyle olunca, yıllar beni dönüştürmüştü. Bu yüzden yeni insanlara ihtiyaç duydum. Beni tanıdıkça bende yeni kendimi tanımak istedim. Uzaklar yakınlaşsın, ben tekrar uzaklaşayım. Henüz kıpırdayamıyorum yerimden, biri gelirde elimden alır diye değil. Düşkünlüğümden belki, bilinmez. Hiç tanımadığınız birinin günlüklerini okuyor gibi hissediyor musunuz çünkü ben hepinizden bir parça taşıyan yabancıyım.