Yalandan da olsa

Küçük ışığıyla parlıyordu ılık tebessümü.

Ağaçlara konan kuşlar gitmeyi düşlüyordu.

Rüzgar hızını kesmeden yoluma çıkıyordu.

Onu hissetmek doğaya kucak açtırıyordu.

Bitmek bilmeyen seferlere dalıp,

Kayıp şehre ayak basmak gibi aldatıcıydı.

İnancım sarılmıştı bir kez geri dönmek olmazdı.

Gecelere dost olup gündüzler de anılmak bana uyamazdı.

Herşeyin tek açıklaması olamazdı.

Kapattım kulaklarımı evvelinde,

Duymamış gibi hiç duymayacak gibi.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.