Hilekâr

Başıma ağrılar giriyor, yastık sert yastık acımasız.

Dağlar kadar sıkılmışım, arpa boyu yol alamadan.

Susarken aldanmış, tutkunken kenetlenmişim.

Sular acı, sular sualsiz.

Bir dertten kaçarken üçüne rast gelmişim.

Gözlerim sımsıkı, kapanmıyor; boşluklarından akan yaşlar kaskatı.

Göğsüm daralmış, aldığım nefesler hep ben de.

Yüzyıllar kadar sıkılmışım, uyutmayan gölgelerden.

 

 

 

 

 

Ufuk çizgisinin müjdesi

Sonbahar yaprakları çatıdan hücum ederken,

Bir çift göz ve tarifsiz bir tebessüm ile

Düşlerini bırakan bedevi hayallere dalıyor.

Toz bulutunun resmettiği gökyüzü kırıntıları bağrındayken,

Yeşeren köksüz ağacın zirvesine tırmanıyor.

Son halkası solmuş bitap haldeyken,

Sarsıcı kararsızlığıyla derin bir çekiyor.

Ellerini donduran çarpıklıkla eğlenirken,

Gizlediği hüznüyle aslında alay ediyor.

 

Sebebinden

Yorgun saatlerin son bulmasını ister gibi, çıkıveriyor karşıma.

Bozulmuş radyo kanallarından sıyrılıp yaylalara gidiyorum.

Ay ışığının gece yarısında dansına eşlik ettiğini görünce,

Uzaklar yakınlaşıyor, emektar ellerim ona uzanıyor.

Güzel bakan gözleriyle geceyi aydınlatıyor.

Nedenimi bulmuş gibi tek başıma gülümsüyorum.

Ben sensiz

Beni sevmeye çalışma adam,

Her zorundalığın içimde ukde bırakıyor.

Beni merak etme,

Sen yokken de hayat yaşanıyor.

Terk edemediğin yokuşta ikimizi de sallandırma.

Dudaklarımızdan öteye geçemeyen adımlarımız da,

Sana dokunan ellerimi titretme.

Seni düşünen bulutlu hayallerimi alma benden,

Hatıralarını saklamamdan esef duyma.

Mümkünse beni hatırlama da.

Köşeden dönünce, yalnızlığın ağır basınca,

Sevgimin büyüklüğüne tutunma.

Başkalarına şans veremediğim de kendini yüceltme.

Sana kucak açmış kollarımı bağlarsam, dönme.

Acı çektiğimi görmek seni incitmesin.

Bana acıma, beni sevmeye çalışma.

Ben seni tarifsiz bir aşkla severken, bunu yapma.

Deniz yıldızı

Hep korktuğun yokluğun dışında,

Seni korkuttuysam üzgünüm.

Aynını yaşadığım bugün,

Hissiyatsız bir takdirin ifadesiz kabullenişinin dışında,

Seni özgürlüğüme hapsettiysem üzgünüm.

Mutluluğu sende bulup sende yaşarken,

Seni mutsuz ettiysem üzgünüm.

Beni terk etmeni isteyip sana tutunduysam da üzgünüm.

Aynını yaşayınca da seni sevmek ağır bastıysa,

Sessiz varlığınla başlayan her şeyi sevdiğimde, seni üzdüyse üzgünüm.