Korkuyorum

Bazı kararlar veriyorum, uzun zaman alıyor. Yinelediğim sözlerle aynaya bakarken buluyorum sonradan kendimi. Pek çok şey değişiyor ıssız hayatımda, eşyalarımı üst üste iteliyorum. Çabalamaktan usanmıyorum. Mutlu bir an için yalanlar masumca geliyor. İnancım körelirse, ateş ettiğim adreslere uğruyorum. Ant içmiş gibi kovanlar ve nişancılar arasında bir yere sığışıyorum. Fırtınanın dinmesini bekleyen küçüğüm, korkuyor. Dışarısı soğuk ve karanlık, aydınlanan yüzler yavaşça yaklaşıyor. Bir tekini istiyorum. Ama bildiğim için susuyorum. Gururum ve saygım önüme geçiyor. Zorla değil güzellikle yaşamak beni umutlandırıyor. Devam etmek istiyorum. Pes eden yanıma kulak vermeden meleklere sarılıyorum. Taşlaşan kalbim nasır tutmaktan usanmazken, gülüyorum. İyiliği çağırıyorum, sadece demekten korkarak. Korkularıma her geçen gün bir başkası ekleniyor. Meydan okumalarım mağlup olmazken, çocukluğumda ki gibi korkuyorum. Birşeylerin bitmesinden öte bitmekten korkuyorum. Elimde olmadan masallara son vermek korkutuyor. İnsan olduğumu hissederek rahatlıyorum. Yaşadığım her duygu, beni insanlaştıyor. Bir tek onunla özgürlüğü tatmak isterken, masalın son sayfasında duruyor ellerim…