Dondurulmuş beyinler

Toplum olarak geldiğimiz nokta beni üzüyor. Nereye gideceğimize karar veremiyoruz, böyle bir yetkimiz yok. Düzenden sıyrılmak bir sorun, onun bir parçası olmak daha da. Hastalıklar var, ölenler var ama bir yandan doğanlar ve çalışmak zorunda olanlar var. Sorgulayan yoruluyor, kabullenen ise yoruyor. Yaşamak çok basitken yaratılan algılar ve kesmekeşler nefes aldırmıyor. Birey olmanın faydaları nerede göremiyorum. Eskiden ve şimdi parayla satın alınan şeyler değişmiş. Ben merkezli bireyler nasıl toplum olabilir? Onlar sadece bugün için yaşarlar ve nesillerini devam ettirdikleri için mutludurlar.