Cesaret lazım çokça

Hepimiz çalışıyoruz belki bir amaç uğruna belki de yaşam kaygısı sarıyor dört bir yanımızı. Bizi ele geçiren iş dünyasının dışında ne yapıyoruz peki, birşeyler yapmak için gereken güç ve zaman öyle az diyorsunuz ki şimdi bana. Katılıyorum çünkü bende dar boğazların ve zamanların insanıyım. Mış gibi yaşadığım, kaygısızca dönüştüğüm biri var o saatlerde. Bir süre sonra utanmak da kalmıyor yerini aç gözlülük alıyor. Böyle anlarımın en büyük anlatıcısı bir ses iki nefes. Neden olduğunu bilmeden yazarken buluyorum kendimi, biriken zehirli sarmaşıklardan kurtuluşla anlıyorum bana olanları. Umursamaz çıkıyorum bir şekilde, geri dönüş mecburi olmadıkça önemsemiyorum. Cesarete kapılıyorum. Ruhum daralıyor iş zamanı yaklaşırken, biteceği vakti düşünerek rahatlamaya çalışıyorum.