Ölüm siler mi yaraları?

Nazikçe anıldı ağıtlar, ölen faninin ardından

Bulutlar karartıda yağmuru işaret ediyordu, sabahtan

İnsanlar ağlarken bir avuç nem kokuyordu, topraktan

Sessizlik aydınlatıyordu hırs küpü kilitli yürekleri, ışığından

Bir feryat kopmaya yelteniyordu gidenin ardından

Nihai anlam ortaya kurulmuştu, en baştan

Tövbeler artıyordu duaların ardından

Korkuları ıslananlar, yarasız mıydı ki anasının karnından

Tek bir gerçek ve gerisi boş gelen bir mazi kalan onlardan