Gerisini ne Siz Sorun ne de Ben Söyleyeyim

Umudunu ekmeği yapan insanlar beni duygulandıran

Ekmeğini yemeden iki kere düşünenler beni sızlatan

Hiç olmadık zamanlarda sadelikleriyle beni geri döndüren

Hepsini geçsem de tek onlardan geçemem ben

Bir gün yürürken ya da hıçkırırken sokağın ortasında

Önüm arkam sağım solum onlar benim

Gülmek için beni bekleyen neşelerim

Gözümdeki yaşları silmeden rahat edemeyenler yerine

Yanlarında doyasıya ağladığım insanlar

Harici ayıraçlarımı kaldırıp attığım rafın tozlarını silen

Bir garip debelenmeyle yüzleştiğim fırtınanın yelkeninde

Uçarken bulutların eşsiz semasında

Tecrübe denen kıyaslı hayatın çetin savaşında