Züğürt tesellisi

İdeallerin, hayat kaygısına baskın çıktığı günlerden yine bir gün,

Hava hafif küskün, dalgalı sislerde saklı.

Yarın için kalkan trenlerin rayları titreşiyor,

İstemelerin olamadığı yüksek iradeli bir hat geriliyor.

Asıl bilinen unutulmak üzereyken, saldırılar artıyor.

Biriktirilen ezilmişliklerin altında silik kağıt parçaları,

Yüz karası insancıklara iyileştirici görünüyor.

Alnı ak, gönlü dikili insan anlayamıyorken; duruyor.

Bildiği gerçeklerin uzağında bir çobana rastlıyor.

Gelip geçmeyen doğruluğa hasret, semaya dalıyor.

Son kez hakkını vererek şerefini kurtarma arzusunda,

Kirli kağıt destelere basarak yolunu açıyor.

Onlara muhtaç olmadan, yorulmadan son kez direniyor.