Ben küçükken

İlkokulda, masam daha bacaklarıma değmiyorken,

Tebeşirin çıkardığı o tiz ses ve küçük odada toplanmış çocukların ılık nefesi,

Hayranlıkla bakıyorduk bize şiir okuyan öğretmenimize.

İlk kez şarkılardan başka sözlerde ezgiler olmadan uzaklara dalmıştım.

Herkes hayaller kuruyordu,

Ortak kahramanımız güneş gibi selamlıyordu minik ellerimizi.

Etkisiyle mest eden ve yıllar öncesinde iz bırakan;

Güzel sesi, saçları hala hatırımda.

Ah Mona Roza! Neymişsin sen!